Magdalena Więcek (1924 - 2008)

Studia z zakresu malarstwa i rzeźby w sopockiej PWSSP w pracowni Mariana Wnuka (1945-1948), następnie w latach 1948-1952 na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP pod kierunkiem Franciszka Starynkiewicza. Debiutowała w 1952 roku rzeźbą „Górnicy”. Wraz z Marianem Boguszem inicjatorka Biennale Form Przestrzennych w Elblągu. W latach 1966 – 1982 wykładowca PWSSP w Poznaniu. W latach 1983-1984 profesor w Królewskiej Akademii Sztuki w Hadze. Autorka pomników, rzeźb monumentalnych i kameralnych oraz rysunków. Realizacje plenerowe w Polsce, Niemczech, Danii, Holandii i Włoszech. Wielokrotnie nagradzana uczestniczka ważnych, międzynarodowych pokazów rzeźby. Jej dzieła znajdują się w kolekcji Kröller-Müller w Otterlo koło Arnhem obok rzeźb Moora, Arpa, Giacomettiego. Żyje i tworzy w Warszawie i Berlinie.

Ważniejsze wystawy: Wystawa Młodej Plastyki, Arsenał, Warszawa, 1955, II, III wystawa Sztuki Nowoczesnej, Zachęta, Warszawa, 1957, 1959 Biennale Młodych, Paryż, (nagroda krytyków), 1959, Konfrontacje, Krzywe Koło, Warszawa, 1960, Stadtische Kunstgalerie, Bochum, 1964-1965, Musée Rodin, Paryż, 1966, IX Biennale Middelheim, Antwerpia, 1967, XIX Internazionale d’Arte Premio del Fiorino, Palazzo Strozzi, Florencja, 1969, Folkwang Museum, Essen, 1970, Muzeum Narodowe, Poznań, 1974, Biennale Dantesco, Ravenna(II nagroda), 1981, Centrum Rzeźby Polskiej, Sculptures, Singer Museum, Laren, 1986, Orońsko, 1993, Galeria Zapiecek, Warszawa, 2007.