Barabara Jonscher (1926-1986)

Studia w gdańskiej PWSSP (1948 – 1951) i warszawskiej ASP (1951 - 1954). Uczestniczka Ogólnopolskiej Wystawy Młodej Plastyki „Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi” w warszawskim Arsenale (1955), nagrodzona za malarstwo i rysunek. Tematem jej prac były kameralne martwe natury, nastrojowe portrety a przede wszystkim pejzaże. Dążyła w nich do barwnej jednolitości kompozycji, starając się uchwycić istotę i nastrój natury. W swoich pejzażach przy pomocy szerokiego, dynamicznego prowadzenia pędzla, często zacierała granice między ziemią a niebem. Jej malarstwo odznaczało się różnorodnością kolorystyczną, subtelnością i konsekwencją w operowaniu światłem. Uczestniczyła w ruchu kultury niezależnej. Laureatka Nagrody im. Jana Cybisa (1981). Barbara Jonscher zapisała w testamencie swoje obrazy niewidomym dzieciom z Lasek. Środki uzyskiwane ze sprzedaży spuścizny przekazywane są Zgromadzeniu Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, które prowadzą Ośrodek Szkolno - Wychowawczy dla niewidomych w Laskach.

Ważniejsze wystawy: Salon Nowej Kultury, Warszawa, 1958, Międzynarodowa Wystawa Malarstwa w Wiedniu, 1959, Krzywe Koło, Warszawa, 1963, Zürich, 1966, Galeria Zapiecek, 1978, Galeria Kordegarda, Warszawa, 1990, Krąg "Arsenału", Zachęta, 1992, Pięćdziesiąt lat po wielkiej wystawie, Krąg Arsenału, Gorzów Wlkp., 2005.